Beursbox.nl Beurs Artikelen

Nouriel Roubini heeft indertijd juist en op tijd voor de crisis een waarschuwing uit doen gaan. De man heeft daarmee een reputatie opgebouwd die vele malen groter is dan de daad die hij verrichte. Zo helder was zijn waarschuwing namelijk niet. Hij gaf indertijd aan dat de kans bestond... Hij was echter wel zo'n beetje de enige die al zo ver ging en redelijk concreet was. Dat het mis zou gaan was op zich de verrassing niet. Dat de beurs zo hard zou dalen en heel het financiële bestel bijna omviel, dat was de grote verrassing. Roubini was de man die alle credits kreeg omdat hij er het minst naast zat.
Zijn naam is een ijzersterk merk geworden en wel een merk voor de beurs beer.
Het zal daarom geen toeval zijn dat hij vooral negatieve uitspraken blijft doen, want bij iedere negatieve uitspraak verlengd hij de wereldwijde bekendheid die hij ineens geniet.
Hij heeft echter sinds april 2009 al niet meer gelijk en dat begint zijn tol te eisen. Het merk wordt minder waard!
Daarom kiest hij ervoor om steeds extremere uitspraken te doen en nóg zwartgalliger te worden. Men verwacht dat van hem en dat maakt dat hij voor veel geld lezingen mag geven bij bijeenkomsten waar ook oud presidenten van de Verenigde Staten mogen spreken.
In de kern van de uitspraken heeft Roubini geen ongelijk. Nog altijd is het financieel gezien een puinhoop. De beurs is sinds april 2009 omhoog gegaan en wie dus Roubini in zijn zwartgalligheid bleef volgen, die leed keihard verlies.
Mocht de beurs een paar procent toegeven, dan zullen zijn volgers weer victorie kraaien, maar op dit moment heeft hij fundamenteel gelijk, maar in de praktijk zit hij er al meer dan een half jaar fors naast. Dat is een lange tijd, een half jaar.

Tom Lassing

www.beursbox.nl

www.beursblogger.nl

Labels: Amerikaanse economie, crash, crsis, maerk, nouriel roubini

De beurs was nog niet onder de indruk van de aankondiging van het reddingsplan van Bush. Hij wil 1% van het Amerikaanse bruto nationale inkomen beschikbaar stellen voor het reddingplan. Het gaat dan om een bedrag van 140 miljard dollar. Nu is het gekke, de FED, maar ook Bush en de partijgenoten van Bush, stellen dat het allemaal zo erg niet is gesteld met de Amerikaanse economie. Als dat allemaal zo erg niet is, waarom dan zo'n enorme reddingsoperatie voor een patient die amper een verkoudheidje heeft opgelopen?
Is Bush de herverkiezing voor een partijgenoot aan het veiligstellen, of is hij hier alvast een overwinning van het democratische kamp aan het belasten met een hypotheek die ze nooit meer kunnen opbrengen in de aankomende vier jaar? Ik weet nog niet welke strategie hij hier gekozen heeft, maar dat het vooral een politieke zet is, daar ben ik van overtuigd. De familie Bush is er veel aan gelegen dat de kliek rond hen aan de macht blijft. Zou dat niet lukken, dan moet een democraten regering zo druk gehouden worden met economische problemen, dat er geen tijd is om te kijken naar wat de kliek rond Bush allemaal uitgevreten heeft de laatste jaren. Ik ben zeer benieuwd naar de details van het plan. Die details worden waarschijnlijk pas ergens deze week naar buiten gebracht. Mogelijk zelfs morgen al, in een voorstel aan het congres.

Tom Lassing

www.beursbox.nl

www.beursblogger.nl

Labels: Amerikaanse economie, bush, fed, reddingsplan

Vrijdag gingen de koersen op de wereldbeurzen onderuit nadat bekend werd dat er in Amerika niet 70.000 banen bij waren gekomen, waarop was gehoopt door analisten, maar dat er slechts 18.000 banen bij waren gekomen. Nog altijd een stijging, maar het is de kleinste in vier jaar. Het aantal nieuwe personen op de arbeidsmarkt is groter dan het aantal nieuwe banen. In feite is het dus een achteruitgang. De werkloosheid ging dan ook omhoog van 4,7% naar 5%.
De vraag blijft altijd met dit soort cijfers of het een eenmalige dip is, of dat structureel Amerika richting een serieuze krimp van de economie gaat. Beleggers gaan van het ergste uit en na zo'n snelle reactie zien we dus bijna altijd een herstel. Met de onzekerheid waarmee Amerikaanse beleggers blijkbaar zitten is het des te belangrijker om in winstgevende bedrijven te zitten.
Ik neem aan dat ik niet uniek ban in het feit dat in mijn inbox allemaal prachtige verhalen binnenkomen van adviseurs die allemaal pennystocks en startups promoten. Dat zijn in een economische situatie waarin we nu zitten geen aandelen waar je in wilt zitten, hoe mooi de verhalen ook zijn.

Tom Lassing

www.beursbox.nl

www.beursblogger.nl

Labels: Amerikaanse economie, arbeidsmarkt, bananmarkt, banen, werkloosheid

Bij beleggers is er nog wel eens de opvatting dat een goede economie ook een goede beurs inhoudt. Het vervelende is, het is niet waar. De timing van die twee loopt niet gelijk op. De beurs gaat al corrigeren voordat de economie dat doet en terwijl de economie een bodem zoekt kan het al best zo zijn dat de beurs al bijna nieuwe records aan het maken is.
Het heet dan dat beleggers vooruit lopen. Het kan ook zo zijn dat de beurs met al haar overdreven bewegingen gewoon niets met de algemene economie van doen heeft.
De beurs wordt heel erg gedreven door de financiële pers en bepaald door grote instituten die hierin actief zijn. Er zijn meer beursgenoteerde beleggingsfondsen dan dat er echt aandelen van bedrijven zijn. Zolang dus die grote instituten maar nieuw geld binnen blijven krijgen en moeten beleggen, zal de beurs stijgen. Ook dat is een plus voor de Chinese markt voor de lange termijn. Ook daar zal 'pensioen' geregeld gaan worden en al die gespaarde gelden gaan dan weer naar de beurs toe. Voor de lange termijn een enorme steun voor de Chinese beurs. Die beurs is mijn succesnummer van dit jaar.

Tom Lassing

www.beursbox.nl

www.beursblogger.nl

Labels: Amerikaanse economie, beleggingsfondsen, beurs, chinese beurs, instituren

In de olierijke staatjes in het Midden Oosten is de angst altijd groot geweest dat met het opdrogen van de oliebronnen de landen ook weer terug zouden glijden naar het zandbak met geiten en kamelenhoeders niveau dat ze voor de vondst van de olie hadden.
Met enorm elan is de afgelopen jaren dan ook onder andere in Dubai gewerkt aan het opbouwen van een economie naast de olie industrie.
Zo is in Dubai allereerst begonnen met het aantrekken van 's werelds rijksten. Het ging ze daarbij om de rijkste individuen en rijkste bedrijven.
Ze hebben dat gedaan door het afschaffen van een heleboel belastingen. Zo is er (vrijwel) geen inkomstenbelasting en is ook de winstbelasting voor bedrijven afgeschaft.
Betaal je dan niets daar? Jawel, je betaalt daar voor wat je vraagt. Wil je een bedrijf runnen, dan moet je daar een vergunning voor hebben en die vergunning betalen. Verder moet je visas betalen etc. In feite komt het er op neer, je betaalt voor wat je vraagt.
Zelfs Halliburton, het meest Amerikaanse bedrijf wat er zo'n beetje is, heeft nu haar hoofdkantoor in Dubai. Het scheelt ze heel veel belasting die ze anders in Amerika hadden moeten betalen. Niet echt vaderlandslievend, maar als bedrijf wil je graag die extra 20 tot 35% belasting op je winst besparen! Het Westen is nu eenmaal via belasting alle initiatieven aan het smoren en wil je wereldwijd kunnen concurreren, dan moet je wat.
Ondertussen is Halliburton niet meer alleen. Al 150 grote internationale bedrijven uit de Fortune 500 hebben nu een divisie of zelfs hun hoofdkantoor in Dubai.
Veel van de extreem hoogbetaalde topmanagers van die bedrijven hebben nu een huis gehuurd of gekocht in Dubai en geven er vervolgens veel geld uit. Ineens is er dus een echte economie ontstaan. Een economie die nog enorm zal groeien. Er liggen al plannen voor het grootste vliegveld ter wereld en daar zal het niet stoppen.

Tom Lassing

www.beursbox.nl

www.beursblogger.nl

Labels: Amerikaanse economie, belasting, dubai, olie

De Amerikaanse economie groeit volgens de FED 'minder snel'... Dit brengt bij sommige analisten en beleggers al wat paniek teweeg, maar er staat 'GROEIT'. Met een groei die officieel al sinds 2002/2003 voortduurt, wordt het onderhand hoog tijd in het cyclische plaatje dat de Amerikaanse groei niet minder snel gaat, maar even verandert in een krimp. Ze zijn immers volgens de officiële statistieken al meer dan 4 jaar onafgebroken aan het groeien en hoe lang kan je met geld bijdrukken en het manipuleren van de statistieken de zaak blijven bedonderen?
Ben ik dan van mening dat de Amerikaanse economie niet groeit?
Neen, ik denk ook dat ze groeit. Het is Greenspan indertijd gelukt om zich door de recessie heen te bluffen. De Amerikaanse economie begon naar mijn idee echter niet met groeien in 2002/2003, maar deed dat waarschijnlijk pas ergens in 2004/2005 en zowaar, er is nu in 2007, ondanks enorm hogere energieprijzen en lokaal grote problemen in de huizenmarkt, toch groei, echte groei.
Het gaat namelijk, bij met name de grote bedrijven, zo goed dat ze zich onderhand vergalopperen aan de groei. Kijk naar Cisco, dat al geen kleintje is, maar dan toch weer 34% meer winst weet te scoren. Dat zijn percentages die voor zulke grote bedrijven niet vol te houden zijn. Bernanke heeft het dus over terugvallende groei, terwijl het nu naar mijn idee eigenlijk uit de hand lopende groei is. Niet dat de gemiddelde Amerikaan er veel van merkt. De enige privé personen die van de huidige groei profiteren zijn de topbestuurders. Die zorgen ook in Amerika zeer goed voor zichzelf. Cisco overigens dat op de beurs al 6% waarde verloor na de bekendmaking van de enorme groei. Beleggers kijken vooruit en zien blijkbaar ook in dat dit feest niet eeuwig kan voortduren.

Tom Lassing

www.beursbox.nl

www.beursblogger.nl

Labels: Amerikaanse economie, bernanke, greenspan, manipulatie, statistieken