Beursbox.nl Beurs Artikelen

Wist u dat één grote familie waarschijnlijk de helft van alle geld in de wereld bezit?
Eén familie die regeringen financiert, Amerikaanse presidenten heeft neergezet en oorlogen niet alleen financierde, maar ook bedacht en liet uitvoeren. Eén familie die bijvoorbeeld JP Morgan aan de macht hielp. Bij zijn dood bleek JP Morgan zelf slechts 19% van de aandelen te bezitten en daarmee hooguit een luitenant te zijn geweest. Hij werd bij leven steeds als 'rijkste levende Amerikaan' gezien, maar dat was gelogen, zijn financiers hadden 81%.
Dezelfde financiers bezitten nog altijd grote delen van Royal Dutch Shell en heel wat andere zeer toonaangevende top 50 van de wereld bedrijven.
Die ene familie begon haar opkomst enkele eeuwen geleden in het centrum van Frankfurt. Ze bezit nu vrijwel alle grote media in de wereld en ze bepaalt via de media wat de beurs doet, en hoe we over bepaalde onderwerpen zoals bijvoorbeeld 'the war on terror' denken.
Die ene familie heeft ook de controle over de goudmarkt en heeft die markt vrijwel volledig onder haar controle.
Welke familie gaat het hier over?
U leest het hier en u krijgt daar ook enkele links naar interessante films/artikelen over dit onderwerp.

http://www.youtube.com/watch?v=br9CgOfduBk&feature=email

http://www.youtube.com/watch?v=msfxiodoMQQ&feature=related

Leest u verder op: http://deanderewaarheid.blogspot.com/2008/08/wie-regeert-de-wereld.html

Labels: geld, macht, politiek

Als belegger niet in bedrijven beleggen die landmijnen produceren, dat is relatief makkelijk gezegd en gedaan. Echter niet in alle wapentuig beleggen is weer wat anders. Immers vallen dan Akzo Nobel en DSM ook af, want met Chemicaliën kunnen ook wapens gemaakt worden. Mag de grondstof voor wapens wel, maar het eindproduct niet?
De rijdende wapens worden aangedreven met olie en gemaakt van staal en soldaten krijgen rantsoenen die door heel toonaangevende ondernemingen uit de voedselindustrie gemaakt worden. Waar ligt de grens van wat wel en wat niet kan.
Beleggen is het inschatten van kansen en het daar gebruik van maken. Dat geldt in goede tijden, maar geldt evenzo in slechte tijden. Wat ook de oorzaak is van die slechte tijden. Zo moet je als belegger kijken of je bijvoorbeeld wilt profiteren van bouwbedrijven die herstelwerkzaamheden verrichten in de streek rond New Orleans en binnenkort ook in China. Ik heb gisteren 10 uitschrijvingen gekregen puur vanwege het feit dat ik de rampen in Birma en China in verband bracht met beleggen.
Sorry voor dat feit, maar zo zit de wereld wel in elkaar. Ik heb die rampen niet veroorzaakt en ze zijn een feit. Als belegger moet je analyseren of de gebeurtenis je als belegger kan raken, of dat het kansen biedt. Het buitensluiten omdat het zo zielig voor de getroffenen is, is iets wat je je als belegger niet altijd kan veroorloven. Wil je iets voor die mensen betekenen, dan heeft het Rode Kruis altijd wel een girorekening beschikbaar voor giften.
Na de analyse kan de belegger besluiten er ver van te blijven of in te stappen, maar het feit van de natuurramp in de analyse meenemen is natuurlijk wel iets waar je niet omheen kan. In de regio zijn door de aardbeving verschillende olieraffinaderijen gesloten en dat heeft voor bijvoorbeeld beleggers in Chinese oliebedrijven mogelijk consequenties. Die beleggers moeten dus, ondanks het leed wat er daar is, ook onbewogen naar de feiten zoals die er liggen kijken.
De ogen sluiten voor risico's en kansen omwege van 'niet netjes of zielig' helpt of schaadt de getroffenen niet. Het schaadt alleen de belegger. De uitschrijvers van gisteren hebben vrijwel zeker wel spullen die door min of meer slavenarbeid in hetzelfde China zijn gemaakt. Dat mag allemaal wel, de kansen en risico's als belegger (her)overwegen is te confronterend. Dan willen we vooral politiek correct zijn.

Tom Lassing

www.beursbox.nl

www.beursblogger.nl

Labels: analyse, china, politiek, ramp